Mien Moeke
As ik mien ogen dicht dou en aan mien moeke denk, toun ik een
klein wichtje was, den zai ik een grode stevige vrouw veur mie,
dei het aaltied drok haar.
Was het nait mit de huusholden, den wel mit de kinder of de
grode waske, dei een dik huusholden mit zoch mitbrengt
Elf kinder groot brengen vaalt ook nait mit.
Mor 't was aaltied gezellig bie oons in huus.
As ik mien ogen dicht dou en aan mien moeke denk, toun ik een
joar of 12 was, zai ik heur handen veur mie, wat leek ze mie
groot.
Want een hail enkele keer kreeg je doar wel ains een tik van.
Mos ook wel ains mit elf kinder...
Mor goud ze kreeg het wat makkelder.
De oldsten waren trauwd en tot huus uut.
De middelsten haren de klaintjes op sleeptouw.
Ik haar mien 3 klaine bruirtjes aaltied achter mie aan.
Dat mos, mor ik vond dat hail gewoon.
Mien vriendin van toun was der wel es kwoad om: "hest ze alweer
achter die aan?"
Mor ja, zij kwam uut een klein gezin en was de jongste.

As ik mien ogen dicht dou en aan mien moeke denk, toun ik aan
't waark ging zai ik heur bie toavel zitten, en heur ik heur
zeggen: "Doe most elke week een poar gulden op boukje zetten
veur loater."
Toun kreeg je nog elke week een loonpuutje mit joen sinten d'r
in. Zai regelde dat veur mie, ging elke week mit spoarbankboukje
noar postkantoor.
Dour wer alles nog regeld.
Tegenwoordig krigst gain gulden meer in haand, en gain loon­puutje
mit strookje woar op ston houveul dast verdaind hast.

As ik mien ogen dicht dou en aan mien moeke denk, toun ik
trouwd was en zulf kinder haar, zai ik mien moeke veurmie, mit
mien kinder op schoot, woar zai op paasde en versies veur zong.
Hou zij mie vertelde, dat ik dit beter zo kon doun of aandersom
Hou zij mit heur vingers in mien bloumpotten zat en zee:" Zie
hebben dorst, denk doar toch beter om".
Hou zij tegen mie zee:" 3 kinder is genog wicht, hor. As de pil
der west was, toun ik jong was, wast doe der nait meer kommen".
Ik was ain van de jongsten, bin ik bliede dat ze dei pil loater
uutvonden hebben.

As ik mien ogen dicht dou en aan mien moeke denk, toun ik
tegen de vattig luip, zai ik heur thuus zitten op baanke.
Want ze kwam nait meer zoveul bie kinder.
Ze was nait goud bainig meer, kinder mossen nou mor bie heur
kommen.
Kwam je nait te voak noar heur zin, den belde ze even:"Komst
nog? Hest ter vandoage nog nait west en guster ook al nait".

As ik mien ogen dicht dou en aan mien moeke denk, den denk ik
aan de dag dat ze uut tied kwam.
Ik was een daggie gezellig uut en kwam loater thuus, den de
bedoeling was.
Doar was het natuurlek nait aains van worden.
De dood is nait tegen te holden ( 't was 28 januari 1989, ze is
78 joar worden).
Mit mien ogen dicht zai ik mien moeke in her leste levensjoar.
Dei grote stevige vraauw, woar ik as kind zo tgen opkeek, kwam
nait veul hoger dan mien scholder.
Ik zai ook de gezellighaid van een groot gezin, want je binnen
nooit allinig.

As je jong binnen denk je:"Dat dou ik loater aans", mor as
puntje bie poaltje komt, heb je toch wel veul dongen, dei je
net zo doun, as joen moeke, mor dat kin toch ook nait aans:

 

ZE WAS TOCH MIEN MOEKE?

 

bron: Dineke Loots, Muntendam.

1998: 1e prijs Menterwolmer schriefwedstried 1998